Trans Cookasian Tour voor beginners

verdedingstorens uit de 13de eeuw te Mestia,Georgië

Met de 'Trans Cookasian Tour' zal ik de leegte die ik tussen de 2 fietstochten van resp. 2006 en 2008 liet, met een blik vol nieuwsgierigheid op vullen. 'Tour de Kaukaus' van 2006 bracht mij langs de klassiekere wegen doorheen Georgië,Armenië en Azerbadjan; de Grote Kaukasusrug kromde zich aan de horizon, maar een gezonde schrik om het grensconflict stelden het avontuur dieper in de bergen uit. 'De Zonde van de Zwarte Ree' van 2008 deden in het uiterste Oosten van het het 2de deel zonder Louise dit gigantische berggebied weer opdoemen als een onbereikbaar groot monster. Onbereikbaar, omdat de Russische ambassade mij deze maal negatief advies had gegeven om Sochi te bezoeken. Die stad, gelegen aan de Zwarte Zee met de hete adem van dat monster in zijn nek, stoomt zich nu klaar om de Olympische winterspelen van 2014 te organiseren.
Na de druivenoogst in het Oosten van Georgië gelegen Kakheti, zal ik via het afgelegen bergland in het Noorden de Zwarte Zee bereiken om vervolgens vanuit de kuststad Batumi, ergens halverwege de reis over de klotsende zee, en van horen zeggen daar bij horende kotstenden mee naar Sochi varen. Dit is de enige weg om over de Kaukasus te komen in de autonome rebublieken Teskarrië en Kabardino-Balkharië binnen de Russische federatie richting de hoogste berg van Europa, de Elbrus. En zeggen dat de route zich dan samen met deze berg van 5642 meter hoog naar 12 meter onder de zeespiegel zal laten rollen zoals de Wolga in de Kaspische zee... De beste landsschapsarchitect is een coureur. We zitten hier dan ook vlakbij de grens met Kazakhstan. Next stage: Tartarije! Not now! Het laatste deel van de reis brengt mij via diezelfde rivier richting het zwarte goud in de mijnen van het Oekrainse Donetsk. Op het einde van oktober zullen we ons al eens aan zo'n kolenstoof kunnen verwarmen, hopelijk staat Hansbekestation er tegen dan nog...